عصاره بره موم

 عصاره بره موم

ترکیبات فعال بره موم :

 احتمالا یکی از کارآمدترین روش ها برای استخراج ترکیبات فعال بره موم جویدن آن است ! شیره های بزاقی انسان به آرامی ، ویژگی های تند مایل به تلخ و بی حس کننده ی بره موم را آزاد می کنند. اما بره موم در واقع یک پوشش بزرگی دارد ، که مواد فعال داخل این پوشش هستند ، بدن انسان قادر به هضم این پوشش مومی نمی باشد به همین جهت نمی تواند مواد مؤثره داخل آن را به طور کامل جذب کند. و در واقع با مصرف بره موم خام و قبل از عمل استخراج و تصفیه جذب مواد موثره توسط بدن بسیار بسیار کم است.

عصاره الکی بره موم :

جهت آزاد سازی مواد موثره بره موم عمدتا از دو حلال الکل (اتانول) و پروپیلن بیش از دیگر مواد استفاده می گردد . الکل مؤثرترین وآسان ترین محلول مورد استفاده است .هر چه غلظلت الکل به کار رفته بیشتر باشد عصاره ی استخراج شده کامل تر و موثر خواهد بود. انتخاب حلال بستگی به کاربرد نهایی فرآورده دارد. پروپیلن گلیکول زمانی مناسب تر است که هدف تهیه فرآورده های مخصوصی مانند کرم ها ی بر پایه آب مد نظر باشد .

هر گونه آلاینده قابل مشاهده مانند قطعات چوب وغیره را از بره موم جدا کنید . بره موم را به قطعات کوچک تقسیم کنید و در شیشه ی بزرگ تمیزی بگذارید . بر روی آن الکل (اتانول خوراکی) بریزید و در شیشه را محکم ببندید . باید بره موم دو تا سه هفته در الکل بماند و هر روز بطور مرتب حدود ده دقیقه آن را تکان دهید . در طول این مدت ، شیشه را در محلی تاریک و گرم قرار دهید . تهیه عصاره ی بره موم خوب بین ۷ تا ۱۲ روز طول می کشد. بهتر است تا حد امکان از گرمای کمتری استفاده شود زیرا گرما ممکن است بر میزان فلاونوئید تأثیر بگذارد . محلول حاصل را نخست با پارچه ای ریزبافت یا چای صاف کن صاف می کنند .

پس از تصفیه نخست مایع تصفیه شده را به مدت یک روز در یخچال قرار دهید و بار دیگر آن را با صافی ریزترصاف کنید . مایع حاصله را در شیشه های تیره رنگ تمیز ریخته و دور از تابش مستقیم آفتاب نگهداری کنید . عصاره ی بره موم تهیه شده به این صورت به مدت نامحدودی باقی می ماند . تولید کنندگان بزرگ که بر روی مقادیر تا حدود یک تن یا بیشتر کار می کنند ، غالبا از گرما برای کمک به حل کردن بره موم و سرعت بخشیدن به فرآیند استخراج استفاده می کنند.هر چند گرما به فرآیند استخراج و تصفیه کمک می کند اما اثر مخربی بر مواد موثره بره موم دارد.

عصاره گیلکولی بره موم :

 روش کار در استفاده از پروپیلن گلیکول نیز همانند الکل است.با این همه پروپیلن گلیکول از الکل چسبناکتر است و به اندازه الکل ، بره موم را در همان غلظت حل نخواهد کرد. پروپیلن گلیکول ۱۰ درصد وزن بره موم را حل می کند در حالی که الکل ۵۰ درصد آن را حل می کند.

عصاره آبی بره موم :

برای استخراج بره موم به کمک آب ، یا بره موم را در آب خیس می کنند یا آن را در آب جوش فرو می برند.روشن است که با این فرآیند تنها اجزای محلول در آب بره موم از ان جدا می گردد. در حالی که مشخص شده است که این عصاره ها تعدادی از همان ویژگی های ضد باکتریایی و ضد قارچی EEP را داراست اما تاثیر بیولوژیک آنها به اندازه عصاره الکی نیست.

عصاره روغنی بره موم :

از روغن های مانند روغن هسته هلو ، روغن بادام ، روغن زیتون نیز می توان برای استخراج بره موم سود برد. این فرایند بسیار کند است و برای تولید تجاری مناسب نیست و در سطوح محدود برای تولید کرم بره موم مناسب است.

بسته به نوع فرآوری نهایی مورد نیاز ، ممکن است لازم باشد که حلال را از بره موم جدا کنند. در فرآیندهای تجاری جدا کردن الکل به روش خشک سازی به کمک واکیوم ، خشک کردن به کمک فریز کردن یا خشک کردن به کمک اسپری انجام می گیرد.

نکته : منظور از محلول مثلا ۲۵ درصد یعنی یک قسمت بره موم در چهار قسمت حلال ، حل شود. منبع: کتاب بره موم ، دارویی طبیعی از کندوی زنبور عسل ترجمه سیدی ، فرشینه عدل

لینک های مرتبط:

 بره موم چیست ؟

نحوه جمع آوری بره موم

بره موم و پوست