تولید ژل رویال بدون پیوند زدن لاروها

چکیده:

ژل رویال یکی از مهمترین محصولات غذایی تولید شده توسط زنبور عسل و یک منبع مهم درآمدی برای زنبورداران به شمار می رود. مدت های طولانی است که تولید ژل رویال بر مبنای پیوندزنی دستی لاروها و استفاده از سوزن های (نیدل های) پیوند زنی جهت خارج ساختن لاروهای جوان (تقریبا یک روزه) از کلونی و قراردادن انها در یک جام سلولی انجام می شود. سپس قاب های جام های سلول با نوزادان خارج شده به موقع در کلونی های تولیدی قرار داده می شوند. پیوندزنی لاروها اولین و دشوارترین مرحله در فرایند تولید ژل رویال می باشد. علاوه براین، این فرایند وقت گیر و مستلزم نیرو و انرژی کار زیاد می باشد. این روش علاوه بر انرژی و تلاش زیاد به خاطر دسترسی به لاروها و قدرت بینایی تکنسین ها با محدودیت مواجه می شود. همچنین بازده پایین این روش توسعه تولید ژل رویال را محدود می کند. جهت حذف دشوارترین مرحله تولید ژل رویال، در این مقاله روش جدید برداشت ژل رویال بدون نیاز به پیوندزنی لاروها را معرفی کرده ایم. نتایج حاصله نشان می دهد که این روش عملی بوده و باعث افزایش میزان تولید ژل رویال می شود.

واژه های کلیدی: زنبور عسل، ژل رویال، عدم نیاز به پیوندزنی لاروها

ژل رویال چیست؟

ژل رویال ماده ترشح شده ترکیبی از غده های فوق حلقوی و آرواره زیرین زنبوهای عسل پرستار است که رنگ آن سفید عاجی و کتانی می باشد.

مصارف ژل رویال

ژل رویال یک ماده بسیار مغذی برای ملکه و لاروهای متعلق به تمام دسته های زنبور عسل است.ژل رویال همچنین به عنوان داروی پیشگیری و یا مکمل علیه برخی از بیماری ها مورد استفاده قرار می گیرد.

مشکلات تولید ژل رویال

با این حال، بازده تولید ژل رویال در بسیاری از کشورها بسیار پایین است زیرا روش های برداشت ژل رویال بسیار پیچیده بود و شامل پیوندزنی لاروها، بریدن بخش های برآمده و برجسته سلول ملکه، کنترل نوزادان و غیره می شود (زنگ، ۲۰۰۹). این پیچیدگی زنبورداران را از برداشت ژل رویال مایوس می کند.

روش جدید تولید ژل رویال

و بنابراین یک روش بهبود یافته جهت برداشت محصول ژل رویال این مشکل را حل می کند. در این مقاله یک روش غیر پیوندزنی در زنبورداری را اختراع کرده و با موفقیت آن را در پرورش ملکه مورد استفاده قرار داده ایم (ژنگ و همکاران، ۲۰۱۱؛ پان و همکاران ۲۰۱۳). همچنین می توانیم این روش را جهت برداشت ژل رویال بدون پیوندزنی لارو بر اساس ویژگی های بیولوژیکی زنبور عسل مورد استفاده قرار دهیم.

این روش به صورت خلاصه به شرح زیر است:
۱٫ یک فونداسیون شانه پلاستیکی خاص که به عنوان تکیه گاه ابزارهای لارو و جام های سلول پلاستیکی با یک دهانه گرد در هر پایه تولید می شود. فونداسیون ویژه شانه پلاستیکی توسط پان گزارش شده است (پان و همکاران ۲۰۱۳). شکل ۱ و ۲ نمای روبرو و پشت این فنداسیون را نشان می دهند. اندازه ابزار تکیه گاه لارو با ۱۶ قطعه زیرین را می توان با دهانه های گرد فنداسیون تنظیم کرد (شکل ۲ و شکل ۳). دهانه گرد در هر پایه جام سلول هم اندازه با دهانه هر پایه سلولی فنداسیون شانه پلاستیکی است. بنابراین، ابزارهای تکیه گاه لارو را نیز می توان کاملا با دهانه های گرد جام های سلول تنظیم کرد (شکل ۴).

شان پلاستیکی زنبور عسل

شکل ۱: نمای روبری فونداسیون شانه پلاستیکی (A: پایه توخالی سلول، B: پایه توپر سول)

شان پلاستیکی کندو زنبور عسل

شکل ۲: نمای پشت فونداسیون شانه پلاستیکی (پایه توخالی سلول در قسمت پشت فنوداسیون پلاستیکی را می توان بر اساس اندازه ابزار تکیه گاه لارو تنظیم کرد)

کندو پلاستیکی

شکل ۳: ابزار تکیه گاه لارو (تکیه گاه لارو با ۱۶ قطعه زیرین را می توان بر اساس اندازه دهانه های گرد جام های سلول ملکه و پایه های سلول تو خالی بر روی قسمت پشت فونداسیون شانه ای مانند شکل ۲ و شکل ۴C تنظیم کرد)

شکل ۴: جام های پلاستیکی سلول (A: نمای روبروی جام های پلاستیکی سلول، B: نمای پشت جام های پلاستیکی سلول، C: جام های پلاستیکی سلول با تکیه گاه های لارو)

قاب نر باف

شکل ۵: شانه با فنداسیون پلاستیکی ویژه شانه

تکیه گاه های لارو در درون دهانه های گرد بر روی قسمت پشت فونداسیون پلاستیکی شانه قرار می گیرند (شکل ۲) و سپس لایه ای از موم عسل در پایه های سلول بر روی بخش جلویی فنداسیون شانه قرار داده می شود (شکل ۱). سپس فونداسیون شانه در کلونی قرار داده می شود و زنبورهای می توانند موم را ترشح کرده تا شانه را بسازند بنابراین ملکه می تواند در سلول ها اقدام به تخم گذاری نماید (شکل ۵).
۳٫ سپس شانه یکپارچه با فنداسیون شانه در کلونی قرار داده می شود و به یک ملکه اجازه داده می شود به مدت ۳ روز در شانه تخم گذاری کند. زمانی که بیشتر لانه ها دارای یک تخم و یا لارو شدند (شکل ۶)، تکیه گاه های لارو را بیرون آورده و تخم ها را خارج می کنیم. دوباره تکیه گاه های بدون تخم در درون شانه قرار می گیرند و به یک ملکه اجازه داده می شود به مدت ۱ روز در شانه تخم گذاری کند. زمانی که تخم های موجود بر روی تکیه گاه تبدیل به لارو شدند، تکیه گاه ها را که اکنون بر روی هر بخش زیرین دارای لارو هستند، بیرون آورده و سپس آنها را در داخل دهانه گرد جام های سول پلاستیکی قرار می دهیم. در مرحله بعد، قاب های مربوط به جام های سلول پلاستیکی را همراه با لاروها در کلونی تولیدی قرار داده تا ژل رویال را استخراج کنیم (شکل ۷). همزمان، تکیه گاه های جدید لارو را دوباره در داخل شانه قرار داده و این فرایند را ادامه داده تا هر سه روز یکبار ژل رویال برداشت شود.
ژل رویال را می توان ۶۸ تا ۷۲ ساعت پس از قرار دادن جام های سلول پلاستیکی در کلونی های تولید استخراج کرد (شکل ۸). نتایج بدست آمده نشان می دهد که بیشتر جام های سلول همراه با لاروها توسط زنبورهای پرستار پذیرفته می شوند که این نشان دهنده موفقیت این روش است.

لارو زنبور پیوند ملکه سوزن

شکل ۶: تخم ها و لاروهای قرار گرفته بر روی قطعات زیرین تکیه گاه لارو

تولید ژل رویال

شکل ۷: قاب سلول ها (خانه های) ملکه به همراه لاروهای تبدیل شده به نوزاد توسط زنبورهای پرستار

ژل رویال

شکل ۸: سلول ها (خانه های) ملکه که توسط زنبورهای پرستار پذیرفته شده اند

م.مهرانی

با ارسال شماره موبایل خود در صفحه اصلی به خانواده بزرگ پورتال زنبور عسل ایران بپیوندید

مطلب مرتبط:

تولید ژل رویال پر محصول در چین