بره موم

خواص ظاهری بره موم:

ترکیبات اصلی بره موم شامل رزین و موم می باشد رنگ آن ممکن است تنوع بسیار زیادی داشته باشد در مناطق معتدل رنگ این ماده از زرد روشن یا قهوه ای تا قهوه ای تیره متغییر است. رنگ بره موم تولید شده در آب و هوای گرمسیری ممکن است از قهوه ای مایل به سبز روشن ( در بره موم برزیلی ) تا سیاه و قرمز تیره (در تعدادی از نمونه های کوبایی) متغییر باشد.هر چه بره موم بیشتر در کندو باقی بماند رنگ آن تیره تر می شود.بره موم تازه به رنگ قرمز در قابهای حاوی سلول های مومی تازه ترشح شده توسط زنبورهای عسل دیده می شود. همچنین رنگ بره موم با توجه به درختان و گیاهی که مورد استفاده زنبورهای عسل قرار گرفته و نیز نوع زنبورهایی که این ماده را گردآوری می کنند متفاوت است. شما می توانید بره موم را دو قسمت کندو بیشتر از جاهای دیگر مشاهده کنید. اول در مدخل ورودی یا دریچه پرواز کندوها و دوم در قسمت فوقانی و طرفین قاب ها لایه های بره موم ذخیره شده در کندو بمنظور استفاده در مسدود نمودن درزها و منافذ کندو می باشد.در دمای ملایم ، بره موم ماده ای نرم می باشد و با افزایش میزان برودت هوا سفت و سخت میگردد ، گرچه بازهم قابلیت شکل پذیری خود را حفظ می کند. ولی هتگامی که یخ بزند شکننده میگردد.در دماهای بین ۷۰ تا ۱۰۰ درجه سانتی گراد به مایع تبدیل می گردد.

بره موم

کاربردهای بره موم در کندو :

مهمترین کاربرد بره موم در کندو پوشاندن و ضدعفونی سلول هایی است که ملکه در آنها تخم گذاری می کند.بره موم گردآوری شده از منابع خارجی بیشتر به عنوان ماده ای ساختمانی در کندو جهت تقویت شان و پر کردن شکاف ها و درزها به کار می رود.
کندوی زنبور عسل نمادی است از این که چگونه مواد ساده تر مشتق از رده های پایین جهان گیاهان ؛ ارتقا یافته و توسط زنبورهای عسل به موادی مناسب برای رده های بالاتر تبدیل می گردند.با مقایسه طیف گسترده ی ویژگی های درمانی که بره موم در اختیار آدمی قرار می دهد با ویژگی های درمانی یکی از گیاهان دارویی ، بار دیگر به پیچدگی ، پیراستگی و در هم تافتگی هایی که جهان گیاهان را از دنیای جانوران متمایز می سازد ، پی می بریم

همه زنبورهای عسل بره موم جمع آوری نمی کنند:

میزان تمایل به جمع آوری بره موم در بین گونه ها و حتی نژادهای زنبورهای عسل بسیار متغیر می باشد.گرچه دلیل آشکاری برای توجیه این تغییرات مشخص نشده است ولیکن شاید علت آن این باشد که برخی زنبورهای عسل به خواص ضد عفونی کنندگی و آنتی بیوتیکی که بره موم فراهم می آورد نیازی ندارند یا از فرآورده های دیگر بدین منظور استفاده می کنند.
با توجه به قدرت سازگاری زنبور عسل غربی و پراکنش طبیعی آنان در اقصی نقاط جهان ، جمع آوری بره موم فقط توسط این زنبورها صورت می گیرد ، در صورتی که گونه های آسیایی تمایلی برای جمع آوری بره موم نشان نمی دهند.زنبور نژاد کارنیولان (کارنیکا) از موم به جای بره موم استفاده می کند.

خواص بره موم :

بره موم حاوی مقدار زیادی مواد معدنی نظیر کلسیم ، منیزیم ، پتاسیم ، سدیم ، آهن ، روی ، منگنز ، مس ، کبالت ،فسفر ، گوگرد ، آنتی موان ، آلومینیم و فلور است. بره موم همچنین حاوی مقادیر متفاوتی از ویتامین های A و B و C و E و B1,2,6 ماست. به همین علت خواص درمانی بره موم بیشماری می باشد.

معلوم شده است که بره موم آثار بیولوژیک گوناگونی از جمله : ضد عفونی کنندگی ، ضد درد ، ضد ویروسی ، ضد قارچی ، ضد انگلی ، آنتی اکسیدان ،دارد. بره موم مقاومت مویرگ ها را افزایش می دهد.بره موم در بیماری های مفصلی ، پوستی و بیماری های غشاهای مخاطی اثر ضد التهابی ایجاد می کند. آنها استحکام رگ ها و بافت های همبند را تقویت می کنند و تعداد آنزیم ها را کاهش می دهند.بره موم بطور قابل ملاحظه ای از اجتماع گلبول های قرمز در خون انسان جلوگیری می کند.

میزان و نحوه مصرف بره موم :

عصاره الکی بره موم (۱۰ و ۲۰ و ۳۰ درصد) خوراکی ۵ تا ۱۵ قطره سه بار در روز قبل از غذا. این ماده را فقط در طول دوره بهبودی می توان بکار برد. زیرا به علت دارا بودن الکل چنانچه همراه با داروهای آنتی بیوتیک مصرف شود ممکن است باعث ایجاد حساسیت گردد ، روی بافت کبد آثار سمی ایجاد کند و اثرات داویی دیگر داروها را خنثی کند.

عصاره آبی بره موم ۱۰ تا ۲۰ درصد خوراکی به میزان یک قاشق چایخوری سه بار در روز قبل از غذا.عصاره بره موم ۵ درصد با بنیان روغن گیاهی یا چرب حیوانی بصورت خوراکی به میزان یک قاشق چایخوری سه بار در روز قبل از غذا به مدت ۴ تا ۶ هفته توصیه می شود.

بره موم به عنون جزئی از کرم ها و پمادها در استعمال خارجی و در مواد سندرم درد روی ناحیه مالیده می شود.