بچه دهی طبیعی زنبور عسل امروزه یکی از دغدغه های زنبورداران می باشد و اکثریت آنها دنبال پیدا کردن روش های برای پیش بینی و جلوگیری از این پدیده می باشند.یکی از روش های معروف پیشگیری از بچه دهی کندو روش دی ماری است.

در این روش ابتدا تمام شان های موجود در کندو مورد بازرسی قرار گرفته و تمام سلول های ملکه (فنجانک ها) ساخته شده را خراب کرده و سپس قبهاهای کندو را خارج نموده و فقط یک قاب که حاوی ملکه و زنبورهای روی آن است در وسط کندو گذاشته وبقیه کندو را با قاب های خالی پر می کنیم و سپس روی آن شبکه ملکه قرار می دهیم و روی آن یک یا دو طبقه حاوی قاب های خالی قرار می دهیم. بقیه قاب ها کلنی را که حاوی نوزادان و زنبورهای روی آن است در داخل طبق دیگری قرار گرفته و روی قسمت فوقانی کندوی مورد نظر گذاشته می شود.

این کلنی تمام زنبورهای خود را داراست با این تفاوت که ملکه در طبقه اول با فضای کافی برای تخمریزی محبوس شده و نوزادان در طبقه فوقانی واقع شده اند و فاصله ای بین ملکه و نوزادان قبلی وجود دارد. در حدود ۱۰ روز بعد مجدداً شان های طبقه فوقانی را بررسی کرده و در صورتی که سلول ملکه ساخته شده بود از بین برده می شود. در مدت ۲۱ روز از شروع این کار تمام نوزادان طبقه فوقانی متولد شده و فضای خالی نیز برای ذخیره سازی عسل به کار برده می شود. ضمناً در بدنه اصلی کندو نوزادان جدیدی پرورش داده می شوند. با اجرای این روش معمولاً بچه کندو تولید نخواهد شد.